🍋 ജാതിക്ക 🍋

                       ജാതിക്ക 

-------------------------------------------

വളരെ സാവധാനത്തിലാണ് അച്ഛന്റെ നടപ്പ്.. രണ്ടു കൈയ്യും സൈക്കിളിന്റെ ഹാന്റിലിൽ തന്നെയുണ്ട്. ഹാന്റിലിന്റെ രണ്ടു വശത്തും സാധനങ്ങൾ നിറച്ച കവറുകൾ നടത്തത്തിന്റെ താളത്തിനൊത്തു ആടുന്നുണ്ട്. ക്യാരിയറിൽ അതിനേക്കാൾ വലിയ ഭാരമാണുള്ളത്. അത് ഞാനാണ്. ഞാൻ കാണുന്ന ഈ കാഴ്ച എനിക്കെപ്പോഴും കൗതുകത്തോടെയേ കാണാൻ കഴിയു.. ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ ഇതുപോലെ ഇങ്ങനെ ഈ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നതാ.. പക്ഷെ ഓരോ പോക്കിലും കാഴ്ചകൾക്ക് നേരിയതോതിലെങ്കിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. 

" പോർക്കര ചന്ത " അങ്ങനെയാണ്.. !

വൈവിദ്ധ്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ചേരുന്ന ഇടം. അങ്ങാടിമരുന്നുകൾ, മൺപാത്രങ്ങൾ, പലഹാരങ്ങൾ, പൊരിപ്പുകൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, മീൻ, മാംസം എന്നുവേണ്ട എല്ലാമുണ്ട്.... ഈ പോർക്കര ചന്തയിൽ. 

പണ്ടുകാലത്തു അതായത് പണ്ടു പണ്ടേ.... പണ്ട്.. നല്ല കളരി അഭ്യസിച്ചിരുന്ന കൂട്ടര് വന്ന് കസർത്തു കാണിക്കുമായിരുന്നു ഇവിടെ. അതാണ് ഇവിടുത്തെ ഉത്സവം. ഏഴു ദിവസത്തെ പൊടിപാറിക്കലാണ്.. ഈ ഏഴു ദിവസവും രാത്രിയെന്നോ പകലെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെയാണ് ചന്ത പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ പോർക്കരയിൽ ഉണ്ടായ ചന്തയാണ് 'പോർക്കരചന്ത '. ഇതൊക്കെ കേട്ട് നിങ്ങൾ വിചാരിക്കും ഞാൻ നല്ല വിജ്ഞാനിയാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ.... ഞാൻ ചരിത്ര ഗവേഷകനൊന്നും അല്ല. ഈ പോർക്കര ചന്തയിൽ അച്ഛന്റെ സൈക്കിളിനു പിന്നിലിരുന്നുള്ള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ളതൊക്കെ തന്നെയാ...... 

അച്ഛൻ സൈക്കിളിന്റെ സ്റ്റാൻഡ് തട്ടി. 

ഞാൻ ആ ഗമയിലുള്ള ഇരിപ്പു അവസാനിപ്പിച്ചിട്ട് തറയിലേക്കിറങ്ങി. എനിക്കറിയാം രാമേട്ടന്റെ കടയിലേക്കാണ് അടുത്തപോക്കു. അച്ഛനേക്കാൾ മുന്നേ ഞാൻ കടയിലേക്ക് പോയി. 

ആഹാ... കണ്ണാടിക്കൂടിൽ ആവി തട്ടി കാഴ്ച മങ്ങുന്നു. ആ കൂടിനുള്ളിൽ നിന്നും ഓരോന്നിന്റെയും മണം മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. 

രാമേട്ടൻ തകൃതിയായിട്ടു പഴംപൊരി ഇടുകയാണ്. 

ഒരു ഏത്തക്ക രണ്ടായി കീറി അത് നല്ല മഞ്ഞനിറത്തിലെ മാവിലേക്കു തട്ടി. അതിലൊന്ന് മുക്കിയെടുത്തിട്ടു തിളച്ചുമറിയുന്ന ആ ചീനച്ചട്ടിയിലെ എണ്ണയിലേക്ക്   "ഡിം.. "

ഏത്തക്ക എണ്ണയിലേക്ക് വീണു. 

മഴച്ചാറ്റലിന്റെ ശബ്ദത്തോടെ ആ എണ്ണയിൽകിടന്നു മറിയാൻ തുടങ്ങി. 

കണ്ണാപ്പയെടുത്തു രണ്ടു കറക്കവും തിരിക്കലും ഉഴിച്ചിലും ഒക്കെ നടത്തിയതിനു ശേഷം ആ ചൂടെണ്ണയിൽ നിന്നും ദേ... പൊക്കിയെടുക്കുന്നു നല്ല മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള മൊരിഞ്ഞ പഴംപൊരികൾ... 

ഒരുവട്ടം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും വീശി... 

രണ്ടുതുള്ളി എണ്ണ കണ്ണാപ്പയിൽ നിന്നും ചീനച്ചട്ടിയിലേക്കു വീണു. ഇതേ സമയം തന്നെ രണ്ടുതുള്ളി എന്റെ വായിൽ നിന്നും തറയിലേക്കും പതിച്ചു.. 

" രാമേട്ടാ.... പതിവ്. "

അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. 

" ദാ... ഇപ്പൊ തരാം.. " രാമേട്ടൻ ഇതും പറഞ്ഞ് ഒരു കൈയിൽ പാലുംവെള്ളവും മറുകൈയിൽ  ചായയും ആയിവന്നു. 

അച്ഛൻ ചായകുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. നല്ല വട്ടയിലയിൽ ചൂട് പഴംപൊരിയും എടുത്ത് രാമേട്ടൻ എന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവച്ചു. 

ആവി.. മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു ഒപ്പം ഒരു പ്രത്യേക മണം മൂക്കിലേക്കും... പഴംപൊരിയുടെ നറും മണം. 

                                      

                 *************** 

അവിടുന്ന് നേരെ ബീരാൻ ബാപ്പെടെ പീടികയിലേയ്ക്ക.... 

വീട്ടിലേക്കാവശ്യമായ പലചരക്കും മറ്റും വാങ്ങുന്നത് അവിടുന്നാ. 

സാധനങ്ങളുടെ ചീട്ട് നേരുത്തേ കൊടുത്തിരുന്നു. ചെന്നപ്പോഴേക്കും എല്ലാം എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. 

" അല്ല പപ്പുസ്താദ് എത്തിയോ..? സാധനങ്ങള് ഞമ്മള് നേരത്തെ സഞ്ചിമേലാക്കി... " - എന്നെ കണ്ടതും ബീരാൻ ബാപ്പ പറഞ്ഞു. 

എന്നെ ബീരാൻ ബാപ്പ 'പപ്പുസ്താദ് 'എന്നാ വിളിക്കാറ്  

കാരണം ബാപ്പാന്റെ മോൻ ബഷീറ് എന്റെ ക്‌ളാസിലാ. ഞാനാണ് കൂട്ടത്തിലെ കേമൻ അതുകൊണ്ട് അവരെന്നെ ഉസ്താദ് എന്ന് വിളിക്കും. അതുകൊണ്ട് ബീരാൻബാപ്പ 'പപ്പുസ്താദ് 'എന്നുവിളിക്കും.  

" ഇക്ക ദേ... ബുക്ക്‌ കുറിച്ചോളി "-അച്ഛൻ ബീരാൻബാപ്പയ്ക്ക് ഒരു കൊച്ചു ബുക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

ഇത് വെറും ബുക്കല്ല.. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ സുപ്രധാന ബുക്കാണ്., പറ്റുബുക്ക്. ഒരു വർഷം വീട്ടിലേക്കു വാങ്ങുന്ന പലചരക്കിന്റെ കണക്ക് അതിൽ കാണാം. ഓണമാകുമ്പോൾ പറ്റുബുക്കിൽ ഒരു നീളൻ വെട്ടിടും.. കടം കൊടുത്തുതീരുന്നതിന്റെ തെളിവ്. സാധാരണ കണക്കു ബുക്കിൽ വെട്ടുവീഴാൻ ഇടവരുത്തരുതെന്നു കണക്കുമാഷ് പറയാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കണക്കുബുക്കിൽ വെട്ടുവീണാൽ പിന്നെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടും കാരണം ഇനിവരുന്നത് നല്ല അടിയാണല്ലോ എന്നോർത്ത്.. !

എന്നാൽ പറ്റുബുക്കിൽ വെട്ടിടുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖത്തു ഞാൻ കാണുന്ന ഒരു ചെറിയ ചിരിയുണ്ട്... ആ കണ്ണിലെ തിളക്കമുണ്ട്... 

" പപ്പുസ്താദെ ഈ ആഴ്ച ഓൻ വല്ല മണ്ടത്തരോം കാണിച്ചോ...? "

എന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ബീരാൻബാപ്പ എന്നെ ഉണർത്തി. 

" ഇല്ല അവൻ മിടുക്കനല്ലേ.. "

വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും വൈകുന്നേരമായിരുന്നു. 

" അച്ഛാ.. നാളെ ഞാനും വരും അച്ഛന്റെ കൂടെ തോട്ടത്തിൽ "

അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, 

ഞാൻ അച്ഛനെ പുറകെനടന്നു ശല്യപ്പെടുത്തി അങ്ങനെ ഒടുവിൽ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചു. 

നാളെ ഞാനും പോകും അച്ഛന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക്... ആ 

ജാതിക്ക തോട്ടത്തിലേക്ക്...... 

                                    

               *****************     

പച്ചിലപ്പടർപ്പുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്. ഇലത്തുമ്പുകളിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഗോളാകൃതി പ്രാപിച്ചു മണ്ണിലേക്കിറങ്ങാനായി വെമ്പി നിൽക്കുന്നു. 

തറയിലും തന്റെ കുഞ്ഞു വിരലിൽ ഒരായിരം സൂര്യനെ പിടിച്ചുനിർത്തി നിൽക്കുന്ന പുൽനാമ്പുകൾ. ഒരു വെള്ളത്തുള്ളിയും ഇലയും തമ്മിലുള്ള ബലാബല മത്സരം നടക്കുകയാണ്. ഒടുവിൽ ഇലയെ പരാജയപ്പെടുത്തി വെള്ളത്തുള്ളി ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചു... 

ജാതിക്കാത്തോട്ടത്തിന്റെ ഭംഗി അങ്ങനെ ആസ്വദിച്ചു കാണുമ്പോഴാണ് നിരന്നുനിൽക്കുന്ന കമുകിൻ ഇടവഴിയിലൂടെ ഒരു കാറ് വന്നത്. കറുത്ത ഒരു അംബാസിഡർ കാറ്. 

ആ കാറിൽനിന്നും ഒരു ശ്രീമാൻ ഇറങ്ങി പപ്പുവിന്റെ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്ന ഷെഡിലേക്കു പോയി. 

അപ്പോഴാണ് പപ്പു അത് ശ്രദ്ധിച്ചത് ആ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിപ്പുണ്ട്. 

മഞ്ഞുമൂടിയ ആ വാതിൽ ചില്ലിലൂടെ പപ്പുനോക്കി..... 

അവളുടെ കാതിലെ കമ്മലിന്റെ അറ്റത്തുള്ള സ്വർണതുള്ളികൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്..... വേനൽക്കാലത്തു പൂക്കുന്ന നല്ല വാകയുടെ ചുടുചോര നിറമുള്ള ചുണ്ട്.... കാറിന്റെ ആ വാതിൽ ചില്ല് പയ്യെ താഴാൻതുടങ്ങി, പുറത്തുവെമ്പിനിന്ന കാറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നതുപോലെ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പറക്കാൻ തുടങ്ങി.... ആ ചില്ലുതാണതും കറുപ്പെഴുതിയ കണ്ണുകൾ പപ്പുവിന്റെ കാഴ്ചയെ തന്നെ മറച്ചു...... ആ പ്രഭാതം അവനായി സൃഷ്ടിച്ചതായി തോന്നി, ഉദയസൂര്യൻ ആരവം മുഴക്കി... ഉഷസ്സ് മന്ത്രകോടി നെയ്തു.... മഞ്ഞുകണങ്ങൾ മാലകോർത്തു...... പപ്പു കണ്ണുകളടച്ചു അങ്ങനെ നിന്നു..... 

അവൻ സാവധാനം കണ്ണുതുറന്നു പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും കാറും കൊച്ചും അവിടം വിട്ടുപോയിരുന്നു.... 

ശരിക്കൊന്നു കാണാൻ കഴിയാഞ്ഞ വിഷമത്തോടെ അവൻ അച്ഛന്റെ അടുക്കലേക്കു ചെന്നു. അച്ഛൻ അവിടെയിരുന്ന് എന്തോ ജോലിചെയ്യുകയാണ്. 

പപ്പു അച്ഛന്റെ അടുക്കലിരുന്നു. അവൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. 

ഒരു മഞ്ഞ പഴം.. അത് കീറി അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു കുരു എടുത്തു..ആ  കറുത്ത കുരുവിനെ പൊതിഞ്ഞു ചുവന്ന വലക്കണ്ണി... 

" എന്താ അച്ഛാ ഇത്....? "

                                          

               *****************    

ആദ്യം അച്ഛൻ അതിനുള്ള മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ പപ്പു വീണ്ടും ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ അച്ഛൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. 

" ഇതാണ് ജാതിക്ക "

" അപ്പോൾ ഇതാണല്ലേ ജാതിക്ക...... "

പപ്പുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായി. 

" തിന്നാവോ...? "

അവൻ ചോദിച്ചു. "തിന്നാവോന്ന് ചോദിച്ചാൽ തിന്നാം.. ദേ.. ആ ഇരിക്കുന്നതീന്ന് ഒരെണ്ണം എടുത്തോ.. " അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടു പപ്പു അതിൽ നിന്നും നല്ല മഞ്ഞ നിറമുള്ള ഒന്നെടുത്തു കഴിച്ചു. 

" അയ്യേ... ഇതിന് ഒരു രുചിയും ഇല്ല... ഒന്നിനും കൊള്ളൂല... "

പപ്പുവിന്റെ ഈ സംസാരം കേട്ട് അച്ഛൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. 

അതിനടുത്തിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരു കുരു എടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 

" ഇതും കഴിക്കാവോ..? "

"ഇതാണ് ജാതിക്കയുടെ കുരു. 

ഇതൊക്കെ നീ കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.. "

അച്ഛന്റെ ഈ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ പപ്പുവിന് സംശയമായി., 

" അതെപ്പോ...?  ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ...? "

"കുട്ടികാലത്തെ,  ഇത് അരച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്... എല്ലാർക്കും തരും.. "

 " അതെന്തിനാ.. എല്ലാർക്കും അരച്ച് കൊടുക്കുന്നത്....? "

പപ്പുവിന്റെ തുടർച്ചയായി ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ജോലിയിലുള്ള തന്റെ ശ്രദ്ധ തെറ്റിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അവന്റെയടുത്ത് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാനായി പറഞ്ഞു, 

" നീ അപ്പുറത്തോട്ടെങ്ങാനും പോ.. "

 അങ്ങനെ പപ്പു ജാതി തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് പെയ്ത മഴയിൽ അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ തണുപ്പിന്റ പുതപ്പണിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് നവാർന്ന മണ്ണിൽ  കാൽ തൊട്ടപ്പോൾ ഒരു കുളിർ അവനു അനുഭവപെട്ടു. 

ഈ തോട്ടം വെറുമൊരു ജാതിത്തോട്ടമല്ല.. കായലിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ തോട്ടം. തോട്ടത്തിന്റെ താഴെ കായലിനോട് ചേർന്ന് ഏറുമാടങ്ങൾ പോലെയുള്ള വീടുകൾ നാലെണ്ണം ഉണ്ട്. രണ്ടെണ്ണം മുഴുവൻ തെങ്ങിൻ തടിയിൽ തീർത്തത്, രണ്ടെണ്ണം മുളയിലും. 

താഴെയുള്ള സ്ഥലത്ത് ജാതിക്ക ഇല്ല. അവിടെ പറങ്കിമാവ് ആറേഴെണ്ണം ഉണ്ട്. മാനം തെളിഞ്ഞു. പക്ഷെ സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. 

അപ്പോഴാണ് പപ്പുവിന്റെ കാതുകളിൽ ആ ചൂളം വിളി കേട്ടത്. 

പപ്പു അതെവിടെനിന്നാണ് കേൾക്കുന്നതെന്ന് കാതോർത്തു.. 

അതാ.. ദൂരെയായി കായലിന് മുകളിലൂടെയുള്ള പാലത്തിൽ ട്രെയിൻ പോകുന്നു... 

സായാഹ്ന സൂര്യൻ അവിടെ ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു, സന്ധ്യ സൂര്യൻ നൽകിയ ചുവന്ന മന്ത്രകോടി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു... പാലത്തിലൂടെ ട്രെയിൻ പോകുന്നു... കായലിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ തോണിയിലേറി ആരോ മീൻ പിടിക്കാൻ തുഴയെറിയുന്നു.. കാറ്റ്... പപ്പുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത അനുഭൂതി നൽകി. 

"പപ്പു... " അച്ഛന്റെ നീട്ടിയുള്ള വിളിയെത്തി. പോകാൻ സമയമായി എന്നുള്ള സൂചനയാണ്. 

അങ്ങനെ പപ്പു അച്ഛന്റെ സൈക്കിളിന്റെ പിറകിൽ ഇരുന്നു ജാതിത്തോട്ടത്തിൽ നിന്നും യാത്രയായി.. തോട്ടത്തിന്റെ പുറത്തെത്താറായപ്പോൾ പപ്പു തിരിഞ്ഞു നോക്കി, അവനുള്ള യാത്ര അറിയിക്കുന്നെന്നോണം ജാതിമരം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമായി തലയാട്ടി നിന്നു. 

                                     

               *****************

ഇന്നത്തെ ദിവസത്തെ പറ്റി പപ്പു അവന്റെ ബുക്കിൽ കുറിച്ചിടുകയായിരുന്നു. 

അടുക്കളയിൽ അമ്മ എന്തൊക്കെയോ ജോലിയിലാണ്. അമ്മയ്ക്കെപ്പോഴും ജോലിയാണ്. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ജോലി തുടങ്ങും, വീട്ടിലെ ജോലി ഒതുക്കിയിട്ടു നേരെ അണ്ടിയാപ്പീസിലേക്കു പോകും... അതൊരു പോക്കുതന്നെയാ എന്ത് വേഗത്തിലാ... അപ്പോൾ വിചാരിക്കും അമ്മ വല്ല ഒളിമ്പിക്സിലും നടത്തമത്സരത്തിനു വിട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ത്യക്കൊരു മെഡൽ നേടാമായിരുന്നു എന്ന്. 

അതുമാത്രമല്ല വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നമുതൽ ജോലിസ്ഥലത്തെത്തുന്നത് വരെ ഒരു കൈയിൽ കവറുംപിടിച്ചിരിക്കും  മറ്റേ കൈകൊണ്ടു മുഖവും തുടയ്ക്കും... പൗഡർ ഒക്കെ നനഞ്ഞ മുഖത്തിട്ടോണ്ടുള്ള ഓട്ടമല്ലേ.... !

അപ്പോഴാണ് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ നിന്നുള്ള 'ക്ണിങ്.... ' ശബ്ദം പപ്പു ശ്രദ്ധിച്ചത്.  ചേച്ചിയുടെ ഫോണിൽ സന്ദേശങ്ങൾ തോരാമഴ പോലെ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഇടയായി ചേച്ചി കുറേ നേരം ഫോണിൽ തന്നെയാണ് വല്ല ചുറ്റികളിയും ഉണ്ടോ....?!

പപ്പുവിന്റെ മനസ്സിൽ അത്തരം ചിന്തകൾ വരാൻ തുടങ്ങി. 

നാളെ സ്കൂളിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കൂട്ടുകാരുമായി പറയാൻ അവനു ജാതിത്തോട്ടത്തിന്റെ കഥകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. 

ഇന്ന് തിങ്കളാഴ്ചയാണ്, ആദ്യത്തെ ക്ലാസ് വേണു മാഷിന്റെയാ.. 

മാഷ് സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര അധ്യാപകനാണ്. കൂടാതെ ഒരു സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകനും. 

കവലയിൽ മിക്കപ്പോഴും മാഷിന്റെ പ്രസംഗങ്ങൾ കേൾക്കാറുണ്ട് . സാധനം വേടിക്കാൻ അച്ഛനോടൊപ്പം പോകുമ്പോൾ ഞാൻ  അത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മാഷ് ക്ലാസ്സിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള തകർപ്പൻ ബഹളമാണ്... ഒരുവശത്ത്‌ പെൺപിള്ളേർ സീരിയലിന്റെ കഥപറയുന്നു, ചിലർ അവരുടെ മേക്കപ്പിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, പിന്നെ അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞ ഒരു കൂട്ടരുണ്ട് മുൻബെഞ്ചുകാർ 

അവർ എന്തൊക്കെയോ എഴുതുകേം പഠിക്കുകേം ചെയ്യുന്നു. ആൺപിള്ളേരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആ പഠിപ്പിസ്റ്റ് ടീം ഇല്ല. കൂടുതലും ഒളപ്പൻസാണ്. 

പിന്നെ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു പേർ ഡെസ്കിൽ കൊട്ടി പാട്ടുപാടുകയാണ്... അതിന്റെ ഹരം ഒന്നു വേറെതന്നെയാ... 

" ഒന്നാം മണിക്കിണറ്റില് വള കളഞ്ഞേ പെണ്ണ് മാലതിയേ..... 

വളയും കളഞ്ഞേച്ചും പെണ്ണ് അവിടെ നിന്നും പേശുന്നേ...... 

പേശാതെ നില്ലടി പെണ്ണെ കനക പൊൻവള ഞാൻ തരാം... 

കനക പൊൻവള കയ്യേലിട്ടു കളിച്ചാട്ടെ കളി കാണട്ടെ.... 

മുത്തു മുത്തും പൊന്നോല 

മുളമ്പടിയേന്തും പൊന്നോല.. 

പാണ്ടിമന്ദള പൊന്നോല 

പടജയിച്ചു വന്നൊരു പൊന്നോല 

കൊല്ലത്തെ രാജവേറി വന്നൊരു 

ചെല്ലകുതിരേം പട്ടാളോം..... "

 

താളം പിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ മതിമറന്നു നിന്നപ്പോഴാണ് വേണു മാഷ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് കേറിവന്നത്, 

സാറിനെ കണ്ടതും ഒരു ഓട്ടവും ഉന്തും തള്ളും ഡെസ്കിന്റെ മുകളിലൂടെയുള്ള ചാട്ടവും..... അങ്ങനെ ഒരുവിധം എല്ലാരും അവരവരുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ചെന്നു നിന്നു. മാഷ് എല്ലാരോടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. 

ഹാജർ എടുപ്പും കഴിഞ്ഞ് സാർ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി... 

ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ കുറിച്ച് മാഷ് വളരെ നന്നായി ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. അപ്പോഴാണ് മനു അടുത്തിരുന്നോണ്ട് പുളിമുട്ടായി എടുത്തത് പിന്നെ ആ ബെഞ്ചിലെ അഞ്ചുപേരുടേം കൈകൾ പുളിമിട്ടായിലേക്കു നീങ്ങി ( എന്റെയും ) ഞങ്ങൾ മാഷിന്റെ ക്ലാസ്സിനൊപ്പം പുളിമിട്ടായും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 

അപ്പോഴാണ് മനു എന്നോട് ഞായറാഴ്ചത്തെ വിശേഷത്തെ പറ്റി ചോദിച്ചത്. ഞാൻ അവനോട് അടക്കം പറഞ്ഞു.,       " ഇന്നലെ അച്ഛന്റെ കൂടെ തോട്ടത്തിൽ പോയി.. " 

" പോടാ.... നീ പോയോ അവിടെ?"

" മ്മ്.. "

" എന്തൊക്കെയുണ്ട് അവിടെ...? "

" അവിടെ ഒത്തിരിയുണ്ടെടാ കാണാൻ.... "

ഈ സംസാരം വേണുമാഷ് കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. വേണു മാഷ് കണ്ടില്ലെങ്കിലും വേറൊരു ആൾ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

" ടാ പറ.. അവിടെ എന്തൊക്കെ യുണ്ട്..? " മനു വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 

"അവിടെ ഒരുപാട് ജാതിക്ക ഉണ്ട്"

" എന്തോന്ന്....? "

" ജാതിക്ക.... ജാതി... ജാതി.. "

ആ പറഞ്ഞത് അൽപ്പം ശബ്ദം കൂടിപ്പോയി. 

വേണു മാഷ് എന്നെ കണ്ടു. 

" ആരാടാ.. അത്.. എന്തുവാട പറഞ്ഞത്...?  "

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു ഇരുന്നു. 

പക്ഷെ പെട്ടന്നാണ് ഇടിതീ പോലെ ആ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടത്.. 

" മാഷേ.... ഈ പപ്പു ക്ലാസ്സിൽ ജാതി പറയുന്നു............. "

                                       

               ****************    

അമ്മു അവളാണ് പറഞ്ഞത്. 

ക്ലാസ്സിലെ ലീഡർ ആണെന്നുള്ള ഗമ ചെറുതൊന്നും അല്ല..... 

'പാരപെണ്ണ്.... !' ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. 

മാഷ് പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് അവിടെ നിർത്തി. 

" ക്ലാസ്സിൽ ജാതി പറഞ്ഞുകൂടാ... ചോദിച്ചുകൂടാ... എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുതന്നിട്ടില്ലേ... ഇവിടെ എല്ലാവരും തുല്യരാണ്.. "

വേണുമാഷ് പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നീണ്ട പ്രസംഗത്തിലേക്കു കടന്നു. 

എല്ലാവരും ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം എഴുനേറ്റു നിന്നുകൊണ്ട് സാറിന്റെ പ്രസംഗം കേൾക്കേണ്ടി വന്നു. അപ്പോഴാണ് അതിലെ ചമ്മൽ ഞാൻ മനസ്സിലാകുന്നത്. ഞാൻ ജാതിക്കയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മാഷ് ജാതിയെപ്പറ്റിയുള്ള അഗാധമായ സംസാരത്തിലേക്കു പോയി.... 

"മാഷേ..... " വേണുമാഷിന്റെ തീപ്പൊരി സംസാരത്തിനു തടസ്സം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ആരോ വാതിലിൽ വന്നു. 

പള്ളിക്കൂടത്തിലെ 'മണിയടി'ആശാനാണ്. 

രാമൻ ചേട്ടൻ. എല്ലാരും രാമേട്ടാ ന്നാണ് പുള്ളികാരനെ വിളിക്കുന്നത്. ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാർ 'രാമേട്ടൻമാമാ...' ന്ന് വിളിക്കും. 

"മാഷേ... ഇത് പ്രിൻസിപ്പാള് തന്നതാ ഒന്നു വായിച്ചേരെ.... "

രാമേട്ടൻമാമന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ആ ബുക്ക്‌ വാങ്ങി വേണുമാഷ് ഉറക്കെ വായിച്ചു. 

അതിൽ കുട്ടികൾക്കുള്ള ജാതി അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്കോളർഷിപ്പിന് അപേക്ഷ കൊടുക്കേണ്ടുന്നതിനെ പറ്റിയായിരുന്നു.

" മാഷേ... എനിക്കൊണ്ടോ മാഷേ സ്കോളർഷിപ്പ്.... ഞാനല്ലേ ഈ ക്‌ളാസ്സിലെ ഫസ്റ്റ്..... " അമ്മു ചിരിച്ചുകൊണ്ടും പ്രതീക്ഷയോടെയും ആണ് ചോദിച്ചത്. പക്ഷെ വേണു മാഷിന്റെ മറുപടി അവളെ വിഷമിപ്പിച്ചു. 

" എയ്.... അമ്മൂന് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല ഇത് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്കുള്ളതാ.... അമ്മു ഉയർന്ന ജാതിയിൽ ഉള്ളതല്ലേ... !"

ക്ലാസിൽ ജാതി പറഞ്ഞു എന്ന കുറ്റത്തിന് നിരപരാധിയായ ഞാൻ അപ്പോഴും അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. !

അപ്പോഴാണ് വേണുമാഷ് തന്നെ ക്ലാസ്സിലെ ഓരോകുട്ടിയുടെയും പേരുവിളിച്ചു ജാതി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത്.....!!

ഇന്നത്തെ ദിവസം നന്നല്ലായിരുന്നു. ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് പഴികേട്ടു.... സ്കൂളിൽ നിന്നു വന്നപ്പോഴുള്ള പതിവ് ചോറും കറീം കിട്ടിയില്ല... 

രാത്രിയിൽ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ചത്. 

" അതേ അപ്പുറത്തെ ഗോകുൽ ഇല്ലേ... അവൻ ഒരു നായര് പെണ്ണുമായിട്ടു പ്രേമത്തിലാന്ന്..!"

അമ്മയുടെ അച്ഛനോടുള്ള അടക്കം പറച്ചിൽ. 

" പോടീ... വെറുതെ ഇല്ലാത്തത് പറയണ്ട... " അച്ഛൻ അത് വിശ്വസിച്ചില്ല. 

" ഇല്ലാത്തതൊന്നും അല്ല ഉള്ളത് തന്നെയാ.... രമ തന്നെയാ പറഞ്ഞത്... പെണ്ണ് ഏതോ വലിയ വീട്ടിലെയാണെന്നാ തോന്നുന്നത്.... " അമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. 

" ഇപ്പൊ എല്ലാം ഇതൊക്കെ തന്നാ....ഹാ.. " അച്ഛനൊന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു. 

" ഒരുത്തി ഇവിടേം ഉണ്ട് നമ്മടെ ജാതിയിലുള്ള നല്ലൊരുത്തനെ എത്രേം വേഗം കണ്ടുപിടിക്കണം "

അമ്മയുടെ ശാസനം. 

" അതല്ലേ പാട് സ്വന്തം ജാതിയിൽ ഉള്ളതിനെ ഒന്നും ഇപ്പൊ കിട്ടാനില്ല... എല്ലാം ഇതുപോലെ വേറെ ജാതിയിൽ ഉള്ളതിനെ വിളിച്ചോണ്ട് വരുവല്ലേ... " ഇത്രയും പറഞ്ഞു അച്ഛൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി. 

ഇതൊക്ക കേട്ട് പപ്പുവിന് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ജാതി പറഞ്ഞു കൂടാ എന്ന് പറയുന്ന അദ്ധ്യാപകൻ തന്നെ കുട്ടികളോട് ജാതി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു. കേവലം ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കുട്ടികൾക്ക് സ്കോളർഷിപ്പുകൾ നൽകുന്ന ഭരണകൂടം. 

അമ്മയും അച്ഛനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ കേട്ട പപ്പു ചുമരിലേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ ദൈവങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചിത്രം കൂടി കണ്ടു. ജാതിക്കതീതമായി സംസാരിച്ച 

ശ്രീനാരായണഗുരു എന്ന ബോധിയുടെ ചിത്രം. 

എന്താണ് ജാതി......? 

എന്തിനാണ് ജാതി.......? 

ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ജാതി.....? 

ജാതിക്കെതിരെ സംസാരിക്കാൻ ഒരുപാട് പേരുണ്ട്. പക്ഷെ പ്രവർത്തിക്കാൻ വളരെ കുറച്ചുപേരെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. 

'ജാതിക്ക ' യും ജാതിയും ഒരുപോലെയാണ്. പുറമെയുള്ള ഭാഗമാണ് ഓരോ സാധാരണ കാരനും. പ്രത്യേകിച്ച് ഗുണമൊന്നും ഇല്ല.. പിന്നെ 

' അച്ചാറിടാൻ ' കൊള്ളാം..!

ജാതിക്കയിൽ ഏറ്റവും വില കൂടിയത് ചുവന്ന വലക്കണ്ണികൾക്കാണ്. അതാണ് 

ഇവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയകാർ. 

ജാതിയുടെ പേരിൽ വോട്ടുനേടി ജയിച്ചു അധികാരത്തിൽ കേറി അതേ ജനങ്ങളെ അച്ചാറാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാർ. ഈ ജാതിവെറി കൊണ്ടു പോകേണ്ടുന്നത് അവരുടെ ആവശ്യമാണ്‌. 

അച്ഛൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത് പപ്പു ഓർത്തു. 

' എല്ലാവർക്കും തരും.. കൊച്ചുപ്രായത്തിൽ ഇത് അരച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്....... '

ജനിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ജാതിക്ക പോലെ ജാതിയും അരച്ചു ചേർക്കുന്നു... അത്തരത്തിൽ ജാതിക്കയും ജാതിയും ഒന്നുപോലെ ഒന്നാണെന്നു തോന്നുന്നു... 

ഇന്ന് ക്ലാസ്സിലെ 'ജാതി പ്രയോഗത്തിനുള്ള ' ശിക്ഷആയി നൂറു വട്ടം ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ വാക്യം എഴുതാൻ വേണുമാഷ് പറഞ്ഞിരുന്നു. 

പുറത്തു പ്രകൃതിയിലെ ജീവജാലങ്ങൾ ഉറങ്ങിയിരിക്കുന്നു... 

എല്ലാ വീടുകളിലും പ്രകാശം കെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. 

പക്ഷെ അപ്പോഴും മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിനു താഴെ 

പപ്പു എഴുതുകയാണ്..... അവൻ ഉറക്കെ പറയുകയാണ്..... 

" ഒരു ജാതി ഒരു മതം                 ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്..."

പുഴകടന്ന്....... വയൽ കടന്ന്..... 

കുന്നുകൾ കടന്ന്... പോർക്കരചന്തയിൽ മുഴങ്ങുന്നു 

പപ്പുവിന്റെ ഉറക്കെയുള്ള വായന...

പക്ഷെ കേൾക്കാൻ ഈ പ്രകൃതി മാത്രം....!

          " ഒരു ജാതി ഒരു മതം  

ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്.... "

             

              :-✒️വെള്ളിമൺസുബിൻ

                            ( 16/09/2020)

    ********************************